اطلاعات کلی روستای برره

روستای برره

بَرَره یک روستای خیالی است که نام آن اولین بار در مجموعهٔ تلویزیونی پاورچین مطرح شد. پس از محبوبیت و شهرت بسیار برنامه طنز پاورچین، مجموعه دیگری در سال ۱۳۸۴ بنام شبهای بررهساخته شد که حوادث آن در محیط روستای برره اتفاق می‌افتد. کارگردان این مجموعه که از شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد، مهران مدیری است.

روستای برره به «پایین برره» و «بالا برره» تقسیم می‌شود. اهالی این دو در عین صمیمت نسبی و آشنایی، با هم چشم و هم چشمی، مشکلات و درگیری‌های بسیاری دارند و نماد آن شهر بز است.

اطلاعات کلی روستای برره

رسم و رسوم، عادات، تکیه کلام‌ها و حتی ضرب‌المثل‌ها اهالی این روستای تخیلی رواج بسیاری بین مردم یافت و این روستای تخیلی احتمالاً نزد عامهٔ مردم ایران حتی مشهورتر از روستاهای واقعی است.

مهم‌ترین محصول برره، نخود است که نقش مهمی در زندگی و آداب و رسوم مردم این روستا دارد. «نوچفْسْکو» نام غذای محلی برره است. این غذا شامل نخود پخته، سیب و شکر است و به شیوهٔ خاصی خورده می‌شود. از غذاهای دیگر برره می‌توان به «تخت حلقوف»، «خلنجون نخود»، «سوز سوز نخود»، «بیر بیر نخود» و «شام پسر سازون» اشاره کرد.

.

یکی از این ویژگی‌ها گویش برره‌ای است که لهجهٔ محلی رایج در این روستاست و با کلماتی جدید و منحصر به خود چون هَشْتَبْلَکو، پاچه‌خاری، در وَکردن و… به تکیه‌کلام‌های طنزآلود رایج در زبان ایرانیان تبدیل شده است.